Όταν η ψυχολογία πετάει… το τελευταίο βελάκι
Όποιος έχει σταθεί έστω και μία φορά στο oche με τα τρία βελάκια στο χέρι, θα το έχει νιώσει: ένα μικρό, ύπουλο κλικ τη στιγμή που έρχεται η σειρά του τρίτου βελακιού. Δεν είναι ακριβώς κόπωση. Ούτε τεχνικό λάθος. Είναι κάτι πιο λεπτό – μια αλλαγή στην ψυχολογία.
Τα δύο πρώτα βελάκια ίσως πήγαν καλά, ίσως όχι. Αλλά όταν έρχεται η ώρα του τρίτου, κάτι αλλάζει. Η συγκέντρωση χαλαρώνει, το μυαλό φεύγει λίγο πιο μπροστά, στο επόμενο γύρο ή στην πίεση του σκορ. Και τότε το τρίτο βελάκι… απλώς “φεύγει”. Πολλές φορές, κυριολεκτικά όπως να ’ναι. Αυτό είναι που ανεπίσημα μεταξύ παικτών αποκαλείται «Σύνδρομο του Τρίτου Dart».
Το μυαλό παίζει παιχνίδια
Στην ψυχολογία του αθλήματος, ο παίκτης τείνει να φορτίζει διαφορετικά το κάθε βελάκι. Το πρώτο έχει αγωνία, το δεύτερο προσαρμογή, αλλά το τρίτο – ιδίως αν τα προηγούμενα δεν ήταν καλά – φέρνει μαζί του ένα αίσθημα παραίτησης. «Δεν βγήκε η φάση, ας φύγει να τελειώνουμε», λέει το υποσυνείδητο.
Μερικές ανεπίσημες/περιγραφικές ονομασίες που χρησιμοποιούνται ή θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν είναι:
“Last Dart Syndrome” – (ανεπίσημος όρος): περιγράφει τη συνήθεια να πετιέται το τρίτο βελάκι “άτσαλα” ή “αδιάφορα” επειδή ο παίκτης νιώθει ότι η φάση τελείωσε ή “χάλασε”.
Το κόλπο με τα τέσσερα βελάκια
Γι’ αυτό και πολλοί έμπειροι παίκτες κουβαλούν τέσσερα βελάκια – παρόλο που όλοι ξέρουν πως επιτρέπεται να πετάξουν μόνο τρία. Το τέταρτο υπάρχει μόνο και μόνο για να ξεγελάσουν τον εγκέφαλο:
Μπορεί να μοιάζει αστείο, αλλά λειτουργεί. Ο εγκέφαλος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος και σύμμαχος στο παιχνίδι της βελοβολίας . Και κάθε μικρό κόλπο που τον κρατάει σε εγρήγορση, έχει σημασία.
Η ουσία του πράγματος
Το Σύνδρομο του Τρίτου Dart δεν είναι ντροπή – είναι ένα στάδιο στην εξέλιξη κάθε παίκτη. Η αναγνώρισή του είναι το πρώτο βήμα. Η αντιμετώπισή του έρχεται με εξάσκηση, επίγνωση και… λίγη πονηριά.
Άλλωστε, στο τέλος της ημέρας, κάθε βελάκι μετράει. Ειδικά το τρίτο.
Post Views: 126

